Thursday, July 15, 2010

நான் அவனில்லை!!!!!







கிட்டத்தட்ட நான் பிறந்த நாள் முதலாகவே எனக்கு இந்த பிரச்சனை இருந்து வருகிறது. யாராவுது அவசரப்பட்டு 'அகத்துக்கீரை சாப்பிடு!!! அவிச்ச முட்டை சாப்பிடு!!!' என அறிவுரைக்கு முயலாமல் ,கொஞ்சம் என் சங்கடத்தை சாவகாசமாய் கேளுங்களேன்.உலகில் பெரும்பாலும் எல்லா விசயங்களுமே இன்னொன்றை ஒத்து இருப்பதாய் ஒரு தோற்றம் இருக்கும். ஏன் மனிதரில் கூட ஒரு வரை போல் ஏழு பேர் இருப்பதாய் சொல்லுவார்கள். எனக்கென்னமோ என்னை மாதிரி 7000 பேரு உலகத்தில உலாவுறாங்கனு தோணுது. முன் பின் தெரியாத ஒரு சிலர் பொது இடங்களில் என்னை பார்ப்பார்கள், உற்று நோக்குவார்கள் ,கண்ணை சுருக்குவார்கள் பின்பு 'நீங்க அவர் தானே??' என எதோ ஒரு பேரை சொல்லுவார்கள். நான் இல்லை என மறுத்த பின்னும் எதோ சந்தேகத்திலேயே விடைபெற்றுப்போவார்கள். இதிலென்ன சங்கடம் ?? என்கிறீர்களா.. இது ஒருமுறை,இருமுறை நடக்கும் சம்பவம் இல்லை. எனக்கு தினசரி நிகழ்ச்சி இது.


போன வாரத்தில் ஒரு நாள் இரவு ஓட்டலில் சாப்பிட்டுவிட்டு, வெளியேறும் போது ஒரு வயதான அம்மா 'ஆனந்த்' என அழைத்தார். அந்த அம்மாவுக்கு வயது ஐம்பதை தாண்டி இருக்கும். நான் ஏதும் சொல்லாமல் அமைதியாய் நின்று கொண்டிருந்தேன்.மீண்டும் ஒருமுறை 'ஆனந்த்' என கூப்பிட்டுகொண்டே என் மேசை அருகே வந்தாள். பக்கத்தில் என்னை பார்த்ததும், எனக்கும் அந்த கடன்கார ஆனந்துக்கும் உள்ள எதோ ஒரு வித்தியாசம் அந்தம்மா கண்ணில் பட்டுத்தொலைந்திருக்க வேண்டும். 'ஐயோ சாரி பா'என சொல்லிக்கொண்டே அதிர்ச்சியாய் முகத்தை வைத்துக்கொண்டு சிரித்தார். பின்னாலே அந்த அம்மாவுடைய கணவரும் வந்து சேர ,அங்கே நடந்த அந்த கொடுமையான சம்பாஷனை கீழே.


'ஏங்க இந்த பையன பாத்ததும் அப்டியே நம்ம ஆனந்த் மாறியே இருந்துச்சு' .

'ஆனந்து கொஞ்சம் கலருடி' என்றார் அவர். சந்தடி சாக்கில் என் நிறத்தை குத்திக்காட்ட எனக்கு கொலைவெறி தலைக்கேறியது.

'ஆமாங்க..ஆனந்துக்கு மூக்கு ஊசியா இருக்கும்...இந்த தம்பிக்கு கொஞ்சம் சப்பையா இருக்கு..' என அந்தம்மா என் மூக்கையும்,என்னையும் சப்பையாக்கினாள். இதற்கு மேல் அங்கு நின்றிருந்தால் மிச்சமீதி மானமும் மானாவாரியாய் போகும் என்பதால் அங்கிருந்து கிளம்பினேன்.

தூரத்தில் அந்தம்மா தாழ்ந்த குரலில் '.......அதானே ஆனந்து நல்லா சிரிப்பானே... இது சிடுமூஞ்சியாலே இருக்கு...' என சொல்வது தெளிவாய் கேட்டது.

பால்யத்தில் இருந்தே இந்த விளையாட்டு இருந்துவருகிறது. நண்பன் ஒருத்தன் அவனுடைய வீட்டுக்கு அழைத்துச்சென்றான். அவன் தம்பி, தங்கைகளிடமெல்லாம் 'நான் சொல்லல அவன் தான் இவன்...' என அறிமுகப்படுத்தினான். நானும் நம்மை பற்றி ஏதோ பெருமையாய் சொல்லிருக்கிறான் போல என எண்ணிக்கொண்டேன்.கொஞ்ச நேரத்தில் அவனுடைய தம்பி ,'ஆமா அப்டியே இருக்காங்க டா!!!' என்றான். தங்கை ,'அப்டியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை..ஓரளவுக்கு இருக்காங்க..' என்றாள் . எனக்கு பிற்பாடு தான் புரிந்தது. நான் பார்ப்பதற்கு இலங்கை கிரிக்கெட் வீரர் 'சமிந்தா வாஸ்' போல இருப்பேன் என என் நண்பன் பக்கி வீட்டில் சொல்லித்தொலைந்திருக்கிறது. ஆனால் அந்த நேரத்தில் அது கொஞ்சம் பெருமையாய் தான் இருந்தது.

இன்னும் சிலர் இருக்கிறார்கள். அருகில் வந்து எதோ பேர் சொல்லி அழைப்பார்கள், நான் வேற ஆள் என சொல்லியவுடன், பயங்கரமாய் தலையில் கைவைத்து யோசிப்பார்கள். அந்தப்பெயரில் உங்களுக்கு அண்ணன், தம்பி,ஒன்றுவிட்ட சொந்தங்கள் இருக்கிறார்களா?? என விசாரிப்பார்கள். நான் இல்லை என சொன்ன பின்பு ,போனால் போகிறது என ஒரு 'சாரி' சொல்லிவிட்டு போய் விடுவார்கள். போகும் போதும் ரெண்டு மூன்று முறை திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே செல்வார்கள். அந்த பார்வை நமக்கே நாம், 'நாம்' தானா என்ற ஒரு மாயையை உருவாக்கும்.



நாம் அடுத்தவர் போல் இருப்பது அப்படி ஒன்றும் மோசமான விஷயம் இல்லை. ஆனால் நான் என் சுயத்தை இழப்பதை எப்போதும் விரும்பவில்லை.எவ்வளவு அசிங்கமாய் இருந்தாலும் நான் நானாகவே இருக்க விரும்புகிறேன்.இன்னொருவராய் அறியப்படும் போது
'நான்' காணாமல் போவதாய் உணர்கிறேன்.அடுத்தவரை என்னில் தேடுவது நெறைய சங்கடத்தை தருகிறது.

ஆட்டோ ஓட்டுனர்கள்,அலுவலக நண்பர்கள்,பக்கத்துக்கு வீட்டுக்காரர்கள், சக பயணிகள் என யாரும் என்னை விடுவதாய் இல்லை. நல்லவேளையாய் இதுவரை போலீஸ்காரர்கள் இது போல் சொன்னதில்லை. என் தலைமுடி,கண், மூக்கு ,குரல் ,நிறம் ஆகியவற்றில் ஏதோ ஒரு சின்ன மாற்றம் செய்தால் நான் அப்டியே அவர்களுக்கு வேண்டப்பட்டவனாகி விடுவதாய் சொல்கிறார்கள். அந்த நேரத்தில் எந்த மாதிரி உணர்ச்சியை காட்ட வேண்டும் என்பதும் எனக்கு புரிவதில்லை. மூன்று மாதம் முன்பு அட்லாண்டா போயிருந்தேன். அப்போதும் இந்த பாசப்போராட்ட்ம் தொடர்ந்தது. கூட வந்து இருந்த நண்பர்கள் மிரண்டு போய் ,'இதுக்கு முன்னாடி அமெரிக்கா வந்திருந்தாயா??' என்றார்கள். 'யோவ் நான் சென்னைய தாண்டினதில்லையா...' என சத்தியம் செய்யவேண்டி இருந்தது. கண்டம் தாண்டி போனாலும் அந்த 'கண்டம்' தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது.

நான் சொல்லிக்கொல்வதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்று தான். அந்த 'பாடி காட்' முனீஸ்வரன் மேல சத்தியமா.... நான் அவனில்லை !!!
நான் அவனில்லை !!! நான் அவனில்லை !!!


4 comments:

♠ ராஜு ♠ said...

அசத்தல் Flow!!

இவன் சிவன் said...

நன்றி ராஜு .....

சேரல் said...

:)

விக்கி உலகம் said...

பகிர்வுக்கு நன்றி.

ஆமா நீங்க ஏன் என்னமாதிரியே இருக்கீங்க!